Als er één ding is waar elke fitnessliefhebber, atleet en outdoorliefhebber dol op is, dan is het synthetische kleding. Materialen zoals polyester, nylon en acryl voeren vocht immers uitstekend af, drogen snel en zijn bovendien zeer duurzaam.
Maar al deze synthetische materialen zijn gemaakt van plastic. Wanneer deze vezels breken of oprollen, laten ze hun draden los, die vaak in onze bodem en waterbronnen terechtkomen en gezondheids- en milieuproblemen veroorzaken. Hoe voorzichtig u ook bent, de belangrijkste boosdoener voor al deze losse deeltjes bevindt zich gewoon in uw huis: uw wasmachine.
Gelukkig zijn er een paar eenvoudige manieren om te voorkomen dat microplastics met elke schoen de planeet vervuilen.
Zoals de naam al doet vermoeden, zijn microplastics kleine stukjes plastic of plasticvezels die normaal gesproken niet met het blote oog zichtbaar zijn. Daarom is de strijd tegen de verspreiding ervan minder aantrekkelijk dan de strijd tegen plastic rietjes of tassen – een strijd die vaak gepaard gaat met hartverscheurende beelden van zeeschildpadden die stikken in afval. Maar marien bioloog Alexis Jackson zegt dat microplastics een grote bedreiging vormen voor ons milieu. Zij kan het weten: ze heeft een doctoraat in de ecologie en evolutionaire biologie en heeft de plastics in onze oceanen uitgebreid bestudeerd in haar functie als directeur maritiem beleid voor de Californische afdeling van The Nature Conservancy.
Maar in tegenstelling tot het kopen van metalen rietjes of het verzamelen van herbruikbare tassen, is de oplossing voor dit microscopische probleem onduidelijk. Ten eerste zijn microplastics zo klein dat rioolwaterzuiveringsinstallaties ze vaak niet kunnen filteren.
Als ze ontsnappen, zijn ze bijna overal. Ze worden zelfs in het noordpoolgebied gevonden. Ze zijn niet alleen onaangenaam, maar elk dier dat deze minuscule plastic draadjes opeet, kan last krijgen van een verstopping in het spijsverteringskanaal, verminderde energie en eetlust, wat resulteert in een groeiachterstand en een verminderde voortplantingscapaciteit. Bovendien is aangetoond dat microplastics schadelijke chemicaliën zoals zware metalen en pesticiden absorberen en deze gifstoffen overdragen op plankton, vissen, zeevogels en andere dieren in het wild.
Van daaruit kunnen gevaarlijke chemicaliën via de voedselketen in uw vismaaltijd terechtkomen, om nog maar te zwijgen van het kraanwater.
Helaas beschikken we nog niet over gegevens over de mogelijke langetermijngevolgen van microplastics voor de menselijke gezondheid. Maar omdat we weten dat ze slecht zijn voor dieren (en plastic geen aanbevolen onderdeel is van een gezond, uitgebalanceerd dieet), stelt Jackson dat we ze gerust niet in ons lichaam zouden moeten stoppen.
Wanneer het tijd is om je leggings, basketbalshorts of vochtafvoerend vest te wassen, kun je een aantal stappen ondernemen om te voorkomen dat microplastics in het milieu terechtkomen.
Begin met het sorteren van de was – niet op kleur, maar op materiaal. Was grove of ruwe kleding, zoals spijkerbroeken, apart van zachtere kleding, zoals polyester T-shirts en fleecetruien. Op deze manier verminder je de wrijving die ontstaat door de impact van grover materiaal op dunner materiaal binnen 40 minuten. Minder wrijving betekent dat je kleding minder snel slijt en dat de vezels minder snel breken.
Gebruik koud water in plaats van heet. Hitte verzwakt de vezels, waardoor ze sneller scheuren, terwijl koud water ervoor zorgt dat ze langer meegaan. Draai vervolgens korte programma's in plaats van normale of lange programma's; dit vermindert de kans op vezelbreuk. Verlaag indien mogelijk de centrifugeersnelheid – dit vermindert de wrijving nog verder. Volgens een onderzoek hebben deze methoden samen het loslaten van microvezels met 30% verminderd.
Als we het toch over wasmachine-instellingen hebben, vermijd dan het delicate programma. Dit klinkt misschien vreemd, maar dit programma gebruikt meer water dan andere wasprogramma's om schuren te voorkomen – een hogere water-stofverhouding kan er juist voor zorgen dat er meer vezels loslaten.
Tot slot: laat de droger helemaal links liggen. We kunnen dit niet genoeg benadrukken: hitte verkort de levensduur van materialen en verhoogt de kans dat ze bij de volgende wasbeurt kapotgaan. Gelukkig drogen synthetische kledingstukken snel, dus hang ze buiten of aan de douchestang te drogen – je bespaart zelfs geld door de droger minder vaak te gebruiken.
Als je kleding gewassen en gedroogd is, stop die dan niet terug in de wasmachine. Veel kledingstukken hoeven niet na elk gebruik gewassen te worden, dus leg die korte broek of dat shirt gerust terug in de kast om ze nog een of twee keer te dragen als ze na één keer dragen nog niet naar natte hond ruiken. Als er maar één vuile plek is, was die er dan met de hand uit in plaats van meteen te beginnen met inpakken.
Je kunt ook verschillende producten gebruiken om het loslaten van microvezels te verminderen. Guppyfriend heeft een waszak ontwikkeld die speciaal is ontworpen om gebroken vezels en microplastic afval op te vangen en vezelbreuk bij de bron te voorkomen door kleding te beschermen. Doe er gewoon synthetische was in, rits hem dicht, gooi hem in de wasmachine, haal hem eruit en gooi eventuele microplastic pluisjes die aan de hoeken van de zak kleven weg. Zelfs standaard waszakken helpen wrijving te verminderen, dus dat is ook een optie.
Een apart pluizenfilter dat aan de afvoerslang van de wasmachine is bevestigd, is een andere effectieve en herbruikbare optie die bewezen effectief is in het verminderen van microplastics met wel 80%. Maar laat je niet te veel meeslepen door wasballen die zogenaamd microvezels in de was opvangen: de positieve resultaten zijn relatief gering.
Als het om wasmiddelen gaat, bevatten veel populaire merken plastic, waaronder handige capsules die in de wasmachine afbreken tot microplastics. Maar het kostte wat moeite om erachter te komen welke wasmiddelen de boosdoeners waren. Leer hoe je kunt controleren of je wasmiddel echt milieuvriendelijk is voordat je nieuwe koopt of overweegt om je eigen wasmiddel te maken. Zorg vervolgens goed voor je synthetische kleding vanaf de dag dat je ze wast.
Alisha McDarris is een freelance schrijfster voor Popular Science. Als fervent reiziger en natuurliefhebber deelt ze graag haar passie met vrienden, familie en zelfs vreemden over hoe ze veilig in de natuur kunnen blijven en er meer tijd kunnen doorbrengen. Wanneer ze niet aan het schrijven is, is ze vaak te vinden tijdens het backpacken, kajakken, rotsklimmen of roadtrippen.
Geplaatst op: 20 december 2022